اردیبهشت ۲۳

ماسوا۱

بهشتِ روی تو آخر جهنمم بِبَرَد
هزارعمر برایم درعوض بِخَرَد!
زمین و آب و هوا، گر شبی بهم ریزد
دعا کنم که مرا جز به سوی تو نَبَرَد.
به بند میکنی ام، می‌زنی به چوبِ حراج
مرا به بردگی اش کس به درهمی نّخرّد!
بلاچه بر سرم این عشق لافتی۱ ، آورد!
چنان که هیچ از سرِ کس، ‌عقل و دین نَپَرَد.
هر آن که در قفس ِ عشق مبتلا آمد
نفس به سینه و، روح به ماسوا۱ بِپَرَد!
شکار ِشیر اگر می شدی به اِذن تو رفت
چه به که طعمه گیری و شیر از هم ش بِدَرَد!
به مرغزار ِمحبت، کنار ِ آهوی چشمت
چه شد نشد بگذاری، بَرِّهِ دلم بِچَرَد!؟

محمود طیاری
رشت / مهر ۹۷
“ما – سوا”/ -: آنچه سوای ذات باری تعالی است …
لافتی۱-:
۱- لافت للنظر: جالب توجه ، عالی ، جالب ، جذاب

نوشته شده توسط admin


نظر بدهید