اردیبهشت ۲۳

در اجرای نمایش مستر موش به کارگردانی آقای رضا میرمعنوی از بخشی از این اثر
به شیوه موزیکال در خرداد ۹۴ – در رشت استفاده شده است!
_
ُدم بُریده

برف بود ،
باد بود
یک ناکجا آباد بود.

شب بود،
آتیش بود
هوا گرگ و میش بود.

آب بود
زمین بود
علف به دهن بزی شیرین بود!

حصار بود
پرچین بود
کلاغه خبرچین بود!

آجیل بود
پسته بود
عروس پای مادر شوهر نشسته بود –
_
آقا موشه
فندق می‌خورد
گوشه ی صندوق می‌خورد!

مادر‌شوهر
از عَلَم و ُکتل و دسته می‌گفت
روضه بی بی رقیه و پای شکسته می‌گفت! –

از خستگی خودش و –
تنبلی عروس،
تا ظرفای نَشُسته و آواز بی‌محلِ خروس!

از کفگیر به ته دیگ و ‘ نان خور اضافی
بی که داشته باشه،
خیال تلافی…

عروس ناقلا،
کنایه هاش رو قورت می‌داد :
بالا سرش شوهر که نه، داشت یک جلاد!

خروسه رفت آب بخوره
افتاد و-
منقارش شکست!

خواست قوقولی قو کنه
دنیا رو زیر و رو کنه
گربه سیاه پرید روش، کلّه شو کند، عین موش

کلّه خروس، از تو دهان گربه
گفت به کلاغ:
_
«آهای دُم بُریده!
خبر ببر ، جار بزن
حرف منو بر سر هر دار بزن!”

کلاغه
پرید توی باغ
یک کلاغ شد چهل کلاغ

قار و قار و قار…
هوار ، هوار…
خبر داریم از پس و پُشت
عروسه مادر شوهره رو ُکشت! _
_ محمود طیاری _
رشت/ فروردین ۷۵

نوشته شده توسط admin


نظر بدهید