اتوبوسی در کار نیست؛ خانه فلزی ظرف زمان است! تکرار تلخ تملکِ تاریخی
آبان ۰۹

پلیکان

شنْ‌بارِ آب
کف‌آلود
موجْ ‌کوبه‌ها را تاب می‌آورم
-
زیرِ پایم خالی می‌شود
نوبتِ دلم رسیده است!
-
بی قایق و پارو پهلو ‌می‌گیرم به درد
-
با این همه آب
بی تو
جایی برایم آبی نیست.

علیرضا طیاری

مهر ۸۸

نوشته شده توسط admin


نظر بدهید